Όταν το μπάσκετ δεν παίζεται στο παρκέ...

Ένα blog για όλους τους ''άρρωστους'' με το κορυφαίο πρωτάθλημα μπάσκετ στον πλανήτη

To NBAir επανέρχεται από τέλη Σεπτέμβρη 2014 με κύρια αλλαγή του την εστίαση στα του στοιχήματος,όσον αφορά το κορυφαίο πρωτάθλημα του πλανήτη

20.1.12

Prove to be improved Vol.3


Με μια διακοπή μιας ημέρας μιας και έπρεπε λιγάκι να φορτίσουμε τις μπαταρίες και να ψαχτούμε λιγάκι επαγγελματικά, επιστροφή και πάλι με το τρίτο και τελευταίο μέρος των πιο βελτιωμένων παιχτών. Πρώτη στη λίστα, μια ομάδα που έχει παραπάνω από έναν υποψήφιους και αν μάλιστα συνεχίσει με τον ίδιο ρυθμό και τερματίσει ψηλά στην κατάταξη, κάποιος από αυτούς θα έχει βάσιμες ελπίδες να γίνει κάτοχος του βραβείου. Ο λόγος φυσικά για τους...


Philadelphia 76ers
Μία από τις ομάδες που αποτελούν έκπληξη για την πορεία που διαγράφουν μέχρι στιγμής και χωρίς ουσιαστικά να έχουν κάποιον παίκτη να κουβαλάει την ομάδα στο σκοράρισμα. Το μεγάλο φαβορί για φέτος για να κλέψει τον τίτλο του καλύτερου 6ουπαίκτη, αλλά ίσως και του πιο βελτιωμένου από τον Harden των Thunder και πρώτος σκόρερ της ομάδας (που σημειωτέον έχει 7 παίκτες με διψήφιο αριθμό πόντων παρακαλώ) είναι ο Louis Williams. Ερχόμενος από τον πάγκο, είναι απορίας άξιον πως καταφέρνει και είναι πάντα ζεστός, έχει θανατηφόρο μακρινό σουτ και αν η αντίπαλη ομάδα τον αφήσει ελεύθερο και ευστοχήσει στα 2 ή 3 πρώτα, μετά είναι δύσκολο να τον σταματήσει κάποιος. Μαζί με τον Jrue Holiday συνθέτουν ένα καυτό δίδυμο από την περιφέρεια, προκαλώντας πονοκεφάλους στους αντίπαλους προπονητές σχετικά με το ποιον από τους δύο να σταματήσουν πρώτα και ουσιαστικά τους αποκλείει το ενδεχόμενο να τους αντιμετωπίσουν με άμυνα ζώνης, αφήνοντας κάποιον εκτεθειμένο στο τρίποντο. Ο Holiday αποδεικνύει και φέτος ότι η περσινή σεζόν δεν ήταν καθόλου πυροτέχνημα, κι έτσι ο απόφοιτος του UCLA ,ανεβάζοντας τα νούμερα του και κάνοντας καλή δουλειά και στην άμυνα, βοηθώντας τους 76ers στο να δέχονται τους λιγότερους πόντους από κάθε άλλη ομάδα στο ΝΒΑ την παρούσα φάση, τείνει να συναγωνιστεί σε φήμη τον άλλοτε συμπαίκτη του στο κολέγιο, Russell Westbrook. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι βρίσκεται στο παρκέ περισσότερο από κάθε άλλο συμπαίκτη του. O αρχηγός της ομάδας Andre Iguodala κάνει επίσης σπουδαία σεζόν, από τους πιο ολοκληρωμένους παίκτες στο σκοράρισμα, στην πιο ώριμη περίοδο της καριέρας του δεν αρκείται πια μόνο στις θεαματικές φάσεις, έχει βελτιώσει αισθητά το μακρινό του σουτ, ενώ παράλληλα δημιουργεί φάσεις για τους συμπαίκτες του και είναι από τους πρώτους «κλέφτες» στο πρωτάθλημα και μέσα στους πρώτους 50 σε κάθε κατηγορία στατιστικών. Τα κάνει όλα και συμφέρει... Αποκάλυψη στην αρχή της σεζόν και ο κάποτε «βασιλιάς» Spencer Hawes, ο λευκός σέντερ κινείται στα όρια του νταμπλ νταμπλ σχεδόν σε κάθε ματς και ο τραυματισμός του την περασμένη βδομάδα δείχνει πόσο σημαντική μονάδα αποτελεί για την ομάδα του, μιας και χωρίς αυτόν δεν υπάρχει άλλη ουσιαστική απειλή κοντά στο καλάθι, με εξαίρεση τον Brand. Σύμφωνα με δηλώσεις του, ο άνθρωπος χάρη στον οποίο οφείλει τη μεταμόρφωση του προς το καλύτερο και τον βοήθησε όλο το καλοκαίρι με ατομικές προπονήσεις είναι ο Shawn Kemp!!! Να τον δούμε να κερδίζει και διαγωνισμό καρφωμάτων στο τέλος...

Phoenix Suns
Η πιο απρόβλεπτη ίσως ομάδα του πρωταθλήματος ικανή για το χειρότερο και το καλύτερο, αλλά σαφώς βελτιωμένη σε σχέση με πέρσι χωρίς ωστόσο αυτό να οφείλεται σε ιδιαίτερες προσθήκες στο φετινό ρόστερ. Στην ουσία, η μόνη μεταγραφή ήταν η άφιξη του Shanon Brown. Ο μέχρι πρότινος αναπληρωματικός των Lakers, έχει μεγαλύτερο χρόνο συμμετοχής χωρίς τον Κόμπε μπροστά του και είναι λογικό να έχει αυξήσει την παραγωγικότητα του, έστω κι αν εξακολουθεί να έρχεται από τον πάγκο. Εκείνος όμως που κάνει τη διαφορά είναι άλλος ένας πρώην αναπληρωματικός ενός σούπερ στάρ, ο Marcin Gortat. Ο Πολωνός σέντερ μετά τον Nash (που επίσης παρουσιάζεται ανεβασμένος στην όπως όλα δείχνουν τελευταία χρονιά του στην Αριζόνα, με Μαιάμι και Νέα Υόρκη να ερίζουν για το ποιος θα τον αποκτήσει το καλοκαίρι) αποτελεί το δεύτερο επιθετικό όπλο για τους «Ήλιους» και τον πιο εύστοχο παίκτη σε όλο το πρωτάθλημα μέχρι στιγμής. Είναι γεγονός πως υπάρχει τεράστια λειψανδρία σε σέντερ αυτή τη στιγμή, αλλά αυτό δε μειώνει σε κανένα βαθμό την τεράστια πρόοδο που έχει κάνει από την ώρα που δεν πέφτει πάνω του η σκιά του Dwight Howard…

Portland Blazers
Κι όμως, βάσει αριθμών κανείς παίκτης με εξαίρεση λιγάκι τα νούμερα του LaMarcus Aldridge δεν έχει βελτιώσει τα στατιστικά του. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το Πόρτλαντ φαίνεται πια να εστιάζει περισσότερο στην άμυνα, δεχόμενο πολύ λιγότερους πόντους σε σχέση με την περσινή περίοδο και απ’ ότι φαίνεται παρά το γεγονός ότι έχασε πριν κιόλας ξεκινήσει η σεζόν τους Roy και Oden, είναι βελτιωμένο σε σχέση με πέρσι και στοχεύει ιδιαίτερα ψηλά. Ο Aldridge κέρδισε με την απόδοση του μια θέση στην προεπιλογή της ομάδας των ΗΠΑ για τους Ολυμπιακούς του Λονδίνου και λογικά θα συμμετέχει και στο All Star Game του Ορλάντο. Με την ικανότητα του να παίζει τόσο κοντά όσο και μακριά από το καλάθι, ανοίγει διαδρόμους για τους υπόλοιπους συμπαίκτες του, κι αν είχε έναν πιο σταθερό και όχι τόσο επιρρεπή στα λάθη (και πιο αδύνατο αν γίνεται κιόλας) πλέι μέικερ στην ομάδα αντί του Felton (μήπως να ξαναγύριζε ο Andre Miller ή ο Jack που φαίνονται ανεβασμένοι φέτος?) τα πράγματα θα ήταν ευοίωνα για τον McMillan και την ομάδα του.

Sacramento Kings
Κανονικά, ως φίλαθλος της συγκεκριμένης ομάδας θα έπρεπε να γράψω σελίδες αμέτρητες για τον καθένα τους ξεχωριστά, έλα όμως που δεν παρουσιάζει και μεγάλη βελτίωση η ομάδα, παρά την πληθώρα ταλέντων που διαθέτει. Τουλάχιστον, με την αλλαγή προπονητή και την προαγωγή του Smart από βοηθό να παίρνει τα ηνία της ομάδας, αλλά ακόμα προσπαθεί να γίνει γητευτής των αλόγων (δύσκολο να τους δαμάσεις όλους αυτούς) αποφεύχθηκε η ανταλλαγή του DeMarcus Cousins. Χωρίς να έχει αυξήσει ιδιαίτερα τα στατιστικά του και όντας μέλος της πιο άστοχης ομάδας του ΝΒΑ φέτος, μάλλον δεν αποτελεί έκπληξη πως είναι ο πρώτος μακράν του δεύτερου σε επιθετικά ριμπάουντ στο πρωτάθλημα (με αποκορύφωμα τα 12 που «κατέβασε» στο χθεσινοβραδινό ματς εναντίον των Πέισερς όπου οι «Βασιλιάδες» είχαν συνολικά 30 έναντι 23 αμυντικών) παρόλο του περιορισμένου χρόνου συμμετοχής του, μιας και έχει την πρώτη θέση και στα φάουλ που υποπίπτει σε κάθε αγώνα. Περίοπτη θέση έχει και στις τεχνικές ποινές, αλλά τουλάχιστον μεταδίδει πάθος στους συμπαίκτες του και ειδικά στα εντός έδρας παιχνίδια συμπαρασύρει και το κοινό, που ακόμα αναπωλεί τις παλιές καλές εποχές. Τουλάχιστον, υπάρχει μέλλον κι αν στρώσουν λιγάκι τα πράγματα από την περιφέρεια και αποφασίσουν οι Thornton, Evans και Fredette να κάνουν καλά παιχνίδια ταυτόχρονα και όχι Δευτέρα ο ένας, Τρίτη ο άλλος και κάθε Πάσχα και Χριστούγεννα ο τρίτος όπως γίνεται μέχρι στιγμής, μπορεί να έρθει και η τρίτη θέση στην Pacific.Για playoff λογικά δεν υπάρχει ελπίδα καμιά...

San Antonio Spurs
Άλλη μια ομάδα χτυπημένοι από πολλούς τραυματισμούς, αλλά και με τα αστέρια της να οδεύουν προς την δύση της καριέρας τους, οπότε η ανάγκη για νέους παίκτες να αρχίσουν να παίρνουν πιο πρωταγωνιστικούς ρόλους είναι κάτι παραπάνω από επιτακτική. Ένας από τους «γερόλυκους» που ξεχωρίζουν φέτος, χωρίς κανένας να το περιμένει ειδικά μετά τις φτωχές του εμφανίσεις πέρσι απέναντι στο Μέμφις στον 1ο γύρο των playoffs, είναι ο Richard Jefferson. Σαν να έχει βρει και πάλι το καλό μακρινό του σουτ και συνεισφέρει στο γεγονός πως τα «Σπιρούνια» είναι από τις καλύτερες ομάδες στα τρίποντα φέτος. Για αυτό ευθύνεται και ο Danny Green, που από την Αδριατική Λίγκα και την Ευρωλίγκα που αγωνιζόταν μέχρι το φθινόπωρο, με τα χρώματα της παραπαίουσας Ολίμπια Λιουμπλιάνας, με τη λήξη του λοκ άουτ ξαναγύρισε στον Σαν Αντόνιο και εκμεταλλευόμενος την απουσία του Ginobili, έχει παραπάνω χρόνο συμμετοχής και ιδιαίτερη έφεση στα τρίποντα. Αν συνεχίσει με τον ίδιο ρυθμό είναι ικανός να έχει στατιστικά ακόμα καλύτερα σε σχέση και με τα κολεγιακά του χρόνια, όπου στην τελευταία του χρονιά σκόραρε μόλις 13 πόντους  μέσο όρο. Βέβαια, δεν έπαιζε όπου κι όπου, ακόμα και "Μιχαλάκη" έχει βγάλει το κολέγιο αυτό. Αυτοί οι δύο λοιπόν, πυροβολούν από μακριά την ώρα που κοντά στο καλάθι παρουσιάζονται βελτιωμένοι οι Dejuan Blair και Tiago Splitter. Με τον Duncan να μην μπορεί πια να βρίσκεται εντός παρκέ για μεγάλο χρονικό διάστημα, έχουν και οι δυο τους αναβαθμισμένο ρόλο, με τον Blair να δείχνει πως θα μπορεί να αποτελέσει τον βασικό σέντερ της ομάδας ( μολονότι έχει ύψος 2,01μ.) για τα επόμενα χρόνια. Άλλωστε δεν είναι εύκολο για τον οποιονδήποτε να τον εκτοπίσει κάτω από το καλάθι. Αντίθετα, για τον Βραζιλιάνο μάλλον δεν μπορούμε να έχουμε και πολλές απαιτήσεις μιας και το παιχνίδι του δεν είναι ιδιαίτερα δυναμικό και ταιριάζει περισσότερο για την Ευρώπη, παρά για το ΝΒΑ όπου οι αντίπαλοι του τον βλέπουν σαν φτερό στον άνεμο.

Toronto Raptors
Οι Καναδοί μπορεί να βάζουν 20 περίπου πόντους λιγότερους από την περσινή χρονιά, αλλά τουλάχιστον δέχονται 25 λιγότερους έχοντας από τις κορυφαίες άμυνες ακολουθώντας την τακτική του νέου τους προπονητή Casey. Έτσι, όπως είναι λογικό τα νούμερα όλων είναι πεσμένα με εξαίρεση του σταρ της ομάδας Andrea Bargnani , που φέτος δικαιολογεί γιατί τον επέλεξαν ως νούμερο ένα στα ντραφτ πριν από 6 χρόνια. Βέβαια, χωρίς αυτόν τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα κάτι που φαίνεται την τελευταία βδομάδα, στην οποία ο Ιταλός είναι εκτός λόγω τραυματισμού. Το κενό του προσπαθεί να καλύψει ο AmirJohnson ,που αν και τα καταφέρνει περίφημα αμυντικά, περιορίζοντας τα αντίπαλα επιθετικά ατού, δε μπορεί να κάνει και το ίδιο στην επίθεση όπου και στερείται ταλέντου.

Utah Jazz
Άλλη μια ομάδα από τις εκπλήξεις στη φετινή σεζόν, με ρεκόρ που θα ζήλευαν ακόμα και οι κορυφαίες στο πρωτάθλημα. Αν και η δύναμη πυρός της είναι κατά βάση -με εξαίρεση τον Favors που φαίνεται να είναι εξελίσσιμος- δύο «τριάρια» είναι αυτοί που παρουσιάζουν τη μεγαλύτερη βελτίωση σε σχέση με πέρσι. Κι αν για τον Gordon Hayward η εξέλιξη αυτή είναι φυσιολογική, μιας και προέρχεται από τη ρούκι χρονιά του όπου και πάλι είχε δείξει καλά στοιχεία, έκπληξη αποτελεί η αγωνιστική άνοδος του Josh Howard. Ο κάποτε φιναλίστ του ΝΒΑ σαν παίκτης των Mavericks, πήρε την «κάτω βόλτα» με τη μεταγραφή του στο «νεκροταφείο των ταλέντων» που τείνουν να καταντήσουν οι Wizards, ταλαιπωρούμενος και από τραυματισμούς.Φέτος προσπαθώντας να μείνει υγιής και αν και τα προηγούμενα χρόνια δεν έχει συνηθίσει να μένει στον πάγκο, φαίνεται να συμβιβάζεται με το νέο του ρόλο. Θα καταφέρει κι αυτός να σώσει την καριέρα του?

Washington Wizards
Η χειρότερη ομάδα του καλύτερου πρωταθλήματος από χτες συγκεντρώνει πάνω της τα φώτα της δημοσιότητας για έναν ευχάριστο λόγο. Οι «Μάγοι» φαίνεται πως κουβαλούσαν "αλεξικέραυνα" μαζί τους και κατάφεραν κιόλας να γυρίσουν ένα ματς που φαινόταν χαμένο, τόσο πριν αρχίσει αλλά και κατά τη διάρκεια του, μένοντας πίσω στο σκορ. Καλά όλα αυτά, αλλά ποιός παίκτης έχει βελτιωθεί φέτος? Ο «Άβερελ» κατά κόσμον JaVale McGee, είναι ο μόνος αλλά ακόμα προκαλεί γέλιο με διάφορες ενέργειες του και τον Saunders να τον αποσύρει στον πάγκο κακήν κακώς. Παρόλα αυτά, φλερτάρει συνεχώς με το νταμπλ νταμπλ, φιγουράρει στην κορυφή της λίστας στις τάπες και βρίσκει τον τρόπο να μπαίνει συχνά πυκνά και στο top 10 των θεαματικότερων φάσεων, άσχετα αν του καταλογίζουν ευθύνες και γι’ αυτό πολλές φορές. Τουλάχιστον, πρέπει να είναι ο μόνος από την πεντάδα που δεν έχει τσακωθεί ακόμα είτε με τον Saunders είτε με τον Cassell, που είναι ένας εκ των assistant coaches στην ομάδα, αλλά δε φαίνεται ακόμα να έχει καταφέρει να τους μεταδώσει το πνεύμα του νικητή που τον χαρακτήριζε σαν παίκτη.

Αν θα έπρεπε να ξεχωρίσω τρεις παίκτες που μέχρι τώρα στη σεζόν παρουσιάζουν τη μεγαλύτερη βελτίωση θα επέλεγα Lowry , Anderson και Monroe με τους δύο πρώτους να έχουν το προβάδισμα μιας και η πορεία των ομάδων τους είναι ανώτερη του αναμενομένου, έχοντας αυτούς ως κύριους υπαίτιους. Το Π.Σ.Κ προβλέπεται για ξεκούραση, οπότε λογικά ραντεβού ξανά τη Δευτέρα με νέο θέμα προς συζήτηση/ανάλυση.

Συντάκτης:King

 
Design by Free WordPress Themes | Bloggerized by Lasantha - Premium Blogger Themes | Enterprise Project Management